Warto sobie uświadomić, że XIX w. powstało wiele innych zgromadzeń i wspólnot religijnych (np. Zgromadzenie Misjonarzy Przenajdroższej Krwi).
Wspólnota księży i braci, która zebrała się wokół Wincentego Pallottiego, otrzymała w 1846 r. nową siedzibę przy kościele San Salvatore in Onda. W kręgu pierwszych współpracowników Pallottiego byli przedstawiciele różnych narodowości (z Włoch, Francji i Portugalii).  To grono pierwszych współpracowników złożyło przyrzeczenia.
Historia Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego jest niezwykle ciekawym przykładem, w jaki sposób idee i zamiary Założycieli przybierają formy życia społecznego w Kościele. W kilku hasłowych sformułowaniach można jedynie zasygnalizować dynamiczną i zmieniającą się historię Stowarzyszenia po śmierci Założyciela w 1850 r. 
1854 – Stolica Apostolska zaleca zmianę nazwy na „Pobożne Stowarzyszenie Misyjne”. Czas szybkiego rozwoju pallotynów przypada na przełom XIX i XX wieku. Powstały wtedy nowe domy w Europie, Afryce i całej  Amerykach. 
1947 – pierwotna nazwa „Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego” została na prośbę pallotynów ponownie przywrócona.
1968 – nadzwyczajna Kapituła Generalna zajmuje się ponownym odkrywaniem pierwotnego zamysłu Założyciela.