15 kwietnia 2010 r. odbyło się drugie doroczne spotkanie prowadzone przez Instytut św. Wincentego Pallottiego w Rzymie, na którym został przedstawiony temat „Formacja kapłańska na podstawie konferencji dla duchownych Pallottiego”. Na początku prelegent Jan Kupka SAC podkreślił, że formacja kapłańska wymaga nieustannego doskonalenia ze względu na stawiane przez współczesny świat wyzwania. Dany temat wpisuje się w obecny Rok kapłański, w którym podejmowane są różne inicjatywy formacyjne i modlitewne. Przemówienie zostało przedstawione w trzech punktach: formacja kapłańska Pallottiego, jego inicjatywy w popieraniu formacji rzymskich duchownych i punkty fundamentalne myśli Pallottiego na temat formacji kapłańskiej. Prelegent podkreślił, że Wincenty Pallotti, rzymski kapłan przynależał do grupy dobrze wykształconych księży w pierwszej połowie XIX w. Magister filozofii i teologii, przez dziesięć lat pracował jako wykładowca na akademii Sapienza. Pogłębiał znajomość teologii aktywnie uczestnicząc w rozpatrywaniu zagadnień moralnych. Był przekonany, że dobra formacja kapłańska jest podstawą świętości kapłanów i skutecznością ich pasterskiego zaangażowania. „Nie wystarczy, żeby duchowieństwo byłoby święte, powinno być również wykształcone” (OOCC I, p. 171). Uczyć się i nauczać było dla niego sposobem do naśladowania Jezusa. Od początku swojej działalności kapłańskiej Pallotti bardzo się zaangażował w formację permanentną duchownych. Przykładem tego są podejmowane inicjatywy, wśród których można wymienić: Miesiąc Maryjny dla duchownych i konferencje czwartkowe dla kapłanów wydawane od 1839 r. w kościele Spirito Santo dei Napoletani. Te dwie inicjatywy były kierowane do pogłębienia doktryny kościelnej i duchowej odnowy kapłanów. We wszystkich tych pomysłach Pallotti opierała się na chrystologicznym fundamencie formacji kapłańskiej. Oznacza to uczenie się, naśladując Jezusa, i aktywnie włączać pozostałych kapłanów w realizacji swoich inicjatyw.