17 czerwca 2010 r. odbyło się trzecie doroczne spotkanie zorganizowane przez Instytut św. Wincentego Pallottiego w Rzymie. Tematem do rozważania była: „Współpraca między kapłanami, osobami konsekrowanymi i wiernymi świeckimi zgodnie z wizją Pallottiego”. Po sprecyzowaniu znaczenia słowa „współpraca” prelegent ks. Stanisław Stawicki SAC stwierdził, że Pallotti proponuje i popiera “teologię Relacji”. Według niego w człowieczeństwie jak w boskości, nie ma miłości bez relacji pomiędzy osobami. Dodał, że Bóg jest Miłością, jest On modelem, podstawą i celem każdej relacji. Według prelegenta jeżeli osoby konsekrowane, kapłani i wierni naprawdę chcą być w relacji, muszą te relacje pielęgnować. Św. Wincenty bardzo dbał o to: zrozumiał on, że należy stworzyć sieć wspólnot pomiędzy charyzmatami i wspierać, jak tylko możliwe, jedność pomiędzy wszystkimi osobami zakonnymi. Dlatego chciał objąć całą duchowość swoich czasów. Oznacza to, że chciał poznać, pokochać i służyć Panu we wszystkich Zgromadzeniach. Święty, poza tym, szukał nie tylko tworzenia wspólnoty między duchowieństwem diecezjalnym, zakonnym i osobami konsekrowanymi, ale również „budował mosty” pomiędzy duchowieństwem i świeckimi.

In Podsumowując, ks. Stanisław Stawicki zachęcił pallotynów do zastanowienia się nad własnym wizerunkiem kapłaństwa. To ma być „w kościele Bożym jako punkt łączący duchowieństwo diecezjalne i zakonne”. Dodał również, że dbając o nasze relacje, chcemy przejść wspólną formację od początku. Chcemy „formować się razem” nie tylko okazyjnie, na przykład, poprzez spotkania formacyjne organizowanych przez Instytut św. Wincentego Pallottiego w Rzymie, ale nieustannie. Taka formacja potrafi zmieniać mentalność, ale ona musi być „od samego początku”.